Хорвоогийн өдөр бүхэн надад дандаа шинэ юм шиг ямар сайхан эхлэдэг гээч, за гэхдээ яахав хааяа жоохон нойрмог эхлээд байдаг юм, тэр бол хорвоо нойрмог биш Эрхцас миний бие л нойрмог босдог нь гарцаагүй.
Өглөө сэрээд блогоо нээтэл надад сэтгэгдэл үлдээсэн байдаг байгаа, энэ чинь урам бас дахин урам, бид чиньбие биеэ түшиж, дэмжиж амьдардагын тод томруун жишээ.
Баярлаад л уншлаа, уншчихаад дахиад л баярлалаа энэ завшааныг ашиглаад гэж байгаад л Амараа найздаа баярлалаа гэж хэлнэ шүү!!!
Тэгээд л нэгэн багшийн минь бичиж өгч байсан '' Бичээд бай '' гэдэг үг нүдэнд харагдаад л сайхан юмаа.
Нээрээ сайхан гэснээс өчигдөр жоохон тоогүй зүйл болсоон, блогтоо дахиад нэг шинэ бичлэг оруулах гээд уг нь их сайхан зүйл бичлээ, би өөрөө уншлаа, тун дажгүй шүү их тоолоо, тоохгүй гээд ч яахав дээ, миний л сэтгэл зүрхнээс урсан гарч та бүгдийн сэтгэл зүрхэнд хүрч, догдлол хайр төрүүлэхээр үнэхээр дажгүй бичлэг боллоо, гэвч яав юу болов гэхийн зуургүй л ПС минь унтарчихдаг байгаа, хайран зүйл минь яайран болохыг нүсээрээ харсан би чинь дэмий л хошуугаа унжуулаад боссон доо хөөрхий, пс-гээ ч харааж зүхсэнгүй, угаасаа би хараалын үг мэдэх ч биш, мэдэхийг ч хүсдэггүй, тэгээд ч пс минь л байхгүй бол би чинь юун блог, юун нэт тэрийгээ мэдэх болохоор пс-г минь эмчилдэг оточ маарамба, ноён Симбаг хүлээсэн юм даа, тэр маарамбын ачаар дахиад пс бид хоёр чинь өөд өөдөөсөө шомбойж суугаал Эрхцас авхайн сэтгэлээс урсан гарах үг бүрийг үсэг гээлгүй шимтэн бичиж суугаа нь энэ шүү дээ таминээ.
Өчигдөр Америк тивын хамгийн баян зохиолч болох Сидни Шелдоны '' Өглөө, Өдөр, Шөнө '' нэртэй адал явдалт романыг уншаад дуусгачихлаа, эхлээд л шууд номондоо орчихдог байгаа.
Америкын тэргүүн баячуудын нэг Гарри Стэнффордын үхэл, тэдний хүүхдүүд гээд л, Гарри Стэнффорд аймаар ч юм шиг, аугаа ч юм шиг, түүнээс дутахааргүй түүний хүү шүүгч Тайлер Стэнффорд....
Мөнгө улаан, нүд цагаан гэж найзууд минь зав гаргаад заавал уншаарай их сонирхолтой ном байна лээ, миний адилаар та нар ч бас тэр номонд Стэнффордын хүүдүүдтэй тэдний харшид хамт байх болно гэдэгт итгэлтэй байна.
Бас нэг асуух юм байнаа, ном уншихаар толгой өвдөөд байх юм энэ юуных вэ? эсвэл тархи минь тахианых болж байгаа юм болов уу гээд бас юу юугүй айх юмаа, за төвөг төвөг, аль юмнаас айж алгийн чинээ болдог юм тэ, тэгээд ч тахиа тэнэг ч юм уу үгүй ч юм уу бүү мэд, нэг найз минь тахианы тархиа ажлуулаач гэсээр байгаад л би тэр үгийг нь өөрийн болгоод авчихсан юм, гэхдээ нээрээ зарим хүмүүсийг харахаар тахиан тархитай, модон толгойтой, яст мэлхийнээс ч удаан байх юмаа, тийм хүмүүс ихэвчлэн энэ халуун оронд л илүү их анзаарагдаад байгаа шүү.
Тийм хүмүүсийг хараад жилийн дөрвөн улиралтай, бодож сэтгэх нь хурдан, ямар ч ажилд эв дүйтэй, ухаалаг Монгол хүн болсондоо баярлах, бахархах сэтгэл төрдөг шүү, гэхдээ би бусад улс үндэстэнийг дордомжилж байгаа юм биш л дээ, үнэхээр л Монголчууд бид нар ямар их азтай хүмүүс болохийг бидэнд, оюуны хичнээн их гайхамшигт чадвар байгааг мэдрэх тусмаа бахархахгүй яахав дээ.
Энэ тухай дараа жич ярилцах болноо, бид азтай хүмүүс шүү!!!
Monday, January 19, 2009
Миний ертөнц, та бүгдийн өмнө сэтгэлийн хөшигөө нээлээ
Юуны өмнө шинэ блогтой болсондоо та бүгдийн өмнөөс өөртөө баяр хүргэе!!!
Одоо харин энэ блогоо хүн шиг сайн хөтлөхийг хичээнгүйлэн гуйя, чамайг чадна гэдэгт найз нь итгэж байна.Миний ертөнц, та бүгдийн өмнө сэтгэлийн хөшигөө нээлээ.
Ингээд л амьдралд минь үл мэдэх шижимээр холбогдох та бүгдэд өөрийгөө танилцуулъя.
Эрхцас нэртэй бүсгүй би цас шиг цагаан царайтай биш ч, цас шиг сайхан сэтгэлтэй, сайн сайхныг хүсэн, сайн сайхан бүхнийг бодож явдаг билээ.
Юу байна? гэдэг асуултанд '' Сайн сайхан бүхэн, сайхантайгаа байнаа'' гэж хариулдаг хариултаар минь зарим нэг нь намайг таниад, ''өө хөө ашгүй та блогоо нээгээ юу'' гээд баярлах нь мэдээж байх.
Тийм ээ өнөөдөр Балжинням, Дашням гээд олон нямууд давахцсан өдөр мөн бишийг нь мэдэхгүй ч ямар ч байсан өглөө босоод анд найз заяаны хань ПС-гээ асааж аваад, санаа амрахгүй Таталбар, Нана, Чандмань нарын блогоор ороод гарлаа, энэ хэд чинь миний зүрхийг догдлуулж, цусыг багасгаад байдаг нөхдүүд байгаа юм.
За тэр Нана бол бүүр яг миний боддогийг блог болгоод бичээд байна, би бүр гайхнаа, энэ чинь миний саяхан бодож байсан зүйл, эсвэл надад тохиолдож байсан гээд л гэтэл амьдрал гээч чинь бид бүгдийг яг адилхан шалгуураар шалгаад л харин бид тэрхүү шалгуурт өөр өөрсдийнхөөрөө бэдчиж, бүдчээд л явдаг юм байна даа гээд энэ хэдэн найзуудынхаа блогийг уншиж мэдсэн цагаасаа боддог болсон ш дээ.
Өө тийм би чинь хорин зургаахан настай залухан сайхан бүсгүй байгаа юм, уг нь бол Сэтгүүлч гэдэг мундаг мэргэжилтэй болов ч амьдрал хэмээх завьнаа суугаад алсын аянд гараад сэтгүүлч гэдэг мэргэжилээ тэс өөрөөр сольж андуураад ч юм уу, эндүүрээд ч юм уу аль эсвэл ''Амьдрал'' гэдэг реалитинд оролцоод ''Би хэн бэ?'' гэдэг даалгавар биелүүлээд ч байгаа юм уу, одоо бол үйлчилгээний ажилтан болсоон хө, даалгавараа сайн биелүүлж, ''Би хэн бэ?'' гэдгээ найз нь олж мэднэ гэдэгтээ итгэлтэй байгаа шүү харин ч нэг.
Нэг удаа санаандгүй явж байгаад нэгэн бөөтэй таарсан юм, тэгсэн тэр бөө заяаны ханийн минь тухай юу ч хэлэхгүй, биеийн байдлын талаар эрүүл мэндийн багахан хичээл баахан зааж байгаад, чиний амьдрах газар бол Номхон далай хавиар байна даа, гэсэн нь таарсан уу яасан, ямар ч байсан нээрээ л би одоо Номхон далайн нэгэн жижиг улсад амьдарч араас минь сэнс үлээж, урдаас минь нар төөнөөд л та бүгдэд сэтгэлийн хөшигөө нээж сууна даа.
Хөгжилийн тулгуур бодлого гэдэг, ямартаа ч би бодлоор амьдардаг болоод бараг хоёр жил болж байна даа, завгүй их ажилтай болохоор зөвхөн би бодож л амжидаг гэх үү дээ,хааяа маш хэрэгтэй зүйл боддог хэдий ч тэмдэглэж авах бололцоогүйгээс цас шиг цагаанхан бодол минь Цасжин миний дотор уусан алга болж, түүнийг би л мэдэж мэдэрч, тэр минь наддаа л уусан алга болж, надаас гарч наддаа л шингэдэг гэхүү дээ.
Харин өнөөдрөөс эхлээд өөртөө уусгахгүй та бүгдэд хүргэх болноо, хэн нэгэнд хэрэгтэй бас хэн нэгэнд сонирхолтой байна гэдэгт итгэж байна, угаасаа хүн гэдэг амьтан чинь сониуч содон ш дээ, яг над шиг бас Нана шиг, Таталбар шиг, Чандмань шиг, Тогоруу яг бид нар шиг л байхгүй юу даа, угаасаа л бид бүгд чинь хүн юм чинь, тийм биз дээ.
За хөө яалаа ийлээ, хамт амьдардаг найз минь ирчихээд бөртийтлөө хараад хэвтээд байна, тиймээс хувиа хичээхгүй найздаа ПС-гээ шилжүүлье гэж бодож байна, нөхрийн хэрэг бүтвэл өөрийн хэрэг бүтнээ гэж!!!
Ингээд миний энэхүү блог ертөнц амжилттай эхлэж байгааг тэмдэглээд угаалагийн өрөөгөө сайхан цэвэрлээдхэе хө.
Амьдрах бас бодох сэтгэх гэдэг ямар сайхан юм бэ!!!
Одоо харин энэ блогоо хүн шиг сайн хөтлөхийг хичээнгүйлэн гуйя, чамайг чадна гэдэгт найз нь итгэж байна.Миний ертөнц, та бүгдийн өмнө сэтгэлийн хөшигөө нээлээ.
Ингээд л амьдралд минь үл мэдэх шижимээр холбогдох та бүгдэд өөрийгөө танилцуулъя.
Эрхцас нэртэй бүсгүй би цас шиг цагаан царайтай биш ч, цас шиг сайхан сэтгэлтэй, сайн сайхныг хүсэн, сайн сайхан бүхнийг бодож явдаг билээ.
Юу байна? гэдэг асуултанд '' Сайн сайхан бүхэн, сайхантайгаа байнаа'' гэж хариулдаг хариултаар минь зарим нэг нь намайг таниад, ''өө хөө ашгүй та блогоо нээгээ юу'' гээд баярлах нь мэдээж байх.
Тийм ээ өнөөдөр Балжинням, Дашням гээд олон нямууд давахцсан өдөр мөн бишийг нь мэдэхгүй ч ямар ч байсан өглөө босоод анд найз заяаны хань ПС-гээ асааж аваад, санаа амрахгүй Таталбар, Нана, Чандмань нарын блогоор ороод гарлаа, энэ хэд чинь миний зүрхийг догдлуулж, цусыг багасгаад байдаг нөхдүүд байгаа юм.
За тэр Нана бол бүүр яг миний боддогийг блог болгоод бичээд байна, би бүр гайхнаа, энэ чинь миний саяхан бодож байсан зүйл, эсвэл надад тохиолдож байсан гээд л гэтэл амьдрал гээч чинь бид бүгдийг яг адилхан шалгуураар шалгаад л харин бид тэрхүү шалгуурт өөр өөрсдийнхөөрөө бэдчиж, бүдчээд л явдаг юм байна даа гээд энэ хэдэн найзуудынхаа блогийг уншиж мэдсэн цагаасаа боддог болсон ш дээ.
Өө тийм би чинь хорин зургаахан настай залухан сайхан бүсгүй байгаа юм, уг нь бол Сэтгүүлч гэдэг мундаг мэргэжилтэй болов ч амьдрал хэмээх завьнаа суугаад алсын аянд гараад сэтгүүлч гэдэг мэргэжилээ тэс өөрөөр сольж андуураад ч юм уу, эндүүрээд ч юм уу аль эсвэл ''Амьдрал'' гэдэг реалитинд оролцоод ''Би хэн бэ?'' гэдэг даалгавар биелүүлээд ч байгаа юм уу, одоо бол үйлчилгээний ажилтан болсоон хө, даалгавараа сайн биелүүлж, ''Би хэн бэ?'' гэдгээ найз нь олж мэднэ гэдэгтээ итгэлтэй байгаа шүү харин ч нэг.
Нэг удаа санаандгүй явж байгаад нэгэн бөөтэй таарсан юм, тэгсэн тэр бөө заяаны ханийн минь тухай юу ч хэлэхгүй, биеийн байдлын талаар эрүүл мэндийн багахан хичээл баахан зааж байгаад, чиний амьдрах газар бол Номхон далай хавиар байна даа, гэсэн нь таарсан уу яасан, ямар ч байсан нээрээ л би одоо Номхон далайн нэгэн жижиг улсад амьдарч араас минь сэнс үлээж, урдаас минь нар төөнөөд л та бүгдэд сэтгэлийн хөшигөө нээж сууна даа.
Хөгжилийн тулгуур бодлого гэдэг, ямартаа ч би бодлоор амьдардаг болоод бараг хоёр жил болж байна даа, завгүй их ажилтай болохоор зөвхөн би бодож л амжидаг гэх үү дээ,хааяа маш хэрэгтэй зүйл боддог хэдий ч тэмдэглэж авах бололцоогүйгээс цас шиг цагаанхан бодол минь Цасжин миний дотор уусан алга болж, түүнийг би л мэдэж мэдэрч, тэр минь наддаа л уусан алга болж, надаас гарч наддаа л шингэдэг гэхүү дээ.
Харин өнөөдрөөс эхлээд өөртөө уусгахгүй та бүгдэд хүргэх болноо, хэн нэгэнд хэрэгтэй бас хэн нэгэнд сонирхолтой байна гэдэгт итгэж байна, угаасаа хүн гэдэг амьтан чинь сониуч содон ш дээ, яг над шиг бас Нана шиг, Таталбар шиг, Чандмань шиг, Тогоруу яг бид нар шиг л байхгүй юу даа, угаасаа л бид бүгд чинь хүн юм чинь, тийм биз дээ.
За хөө яалаа ийлээ, хамт амьдардаг найз минь ирчихээд бөртийтлөө хараад хэвтээд байна, тиймээс хувиа хичээхгүй найздаа ПС-гээ шилжүүлье гэж бодож байна, нөхрийн хэрэг бүтвэл өөрийн хэрэг бүтнээ гэж!!!
Ингээд миний энэхүү блог ертөнц амжилттай эхлэж байгааг тэмдэглээд угаалагийн өрөөгөө сайхан цэвэрлээдхэе хө.
Амьдрах бас бодох сэтгэх гэдэг ямар сайхан юм бэ!!!
Subscribe to:
Posts (Atom)