Хорвоогийн өдөр бүхэн надад дандаа шинэ юм шиг ямар сайхан эхлэдэг гээч, за гэхдээ яахав хааяа жоохон нойрмог эхлээд байдаг юм, тэр бол хорвоо нойрмог биш Эрхцас миний бие л нойрмог босдог нь гарцаагүй.
Өглөө сэрээд блогоо нээтэл надад сэтгэгдэл үлдээсэн байдаг байгаа, энэ чинь урам бас дахин урам, бид чиньбие биеэ түшиж, дэмжиж амьдардагын тод томруун жишээ.
Баярлаад л уншлаа, уншчихаад дахиад л баярлалаа энэ завшааныг ашиглаад гэж байгаад л Амараа найздаа баярлалаа гэж хэлнэ шүү!!!
Тэгээд л нэгэн багшийн минь бичиж өгч байсан '' Бичээд бай '' гэдэг үг нүдэнд харагдаад л сайхан юмаа.
Нээрээ сайхан гэснээс өчигдөр жоохон тоогүй зүйл болсоон, блогтоо дахиад нэг шинэ бичлэг оруулах гээд уг нь их сайхан зүйл бичлээ, би өөрөө уншлаа, тун дажгүй шүү их тоолоо, тоохгүй гээд ч яахав дээ, миний л сэтгэл зүрхнээс урсан гарч та бүгдийн сэтгэл зүрхэнд хүрч, догдлол хайр төрүүлэхээр үнэхээр дажгүй бичлэг боллоо, гэвч яав юу болов гэхийн зуургүй л ПС минь унтарчихдаг байгаа, хайран зүйл минь яайран болохыг нүсээрээ харсан би чинь дэмий л хошуугаа унжуулаад боссон доо хөөрхий, пс-гээ ч харааж зүхсэнгүй, угаасаа би хараалын үг мэдэх ч биш, мэдэхийг ч хүсдэггүй, тэгээд ч пс минь л байхгүй бол би чинь юун блог, юун нэт тэрийгээ мэдэх болохоор пс-г минь эмчилдэг оточ маарамба, ноён Симбаг хүлээсэн юм даа, тэр маарамбын ачаар дахиад пс бид хоёр чинь өөд өөдөөсөө шомбойж суугаал Эрхцас авхайн сэтгэлээс урсан гарах үг бүрийг үсэг гээлгүй шимтэн бичиж суугаа нь энэ шүү дээ таминээ.
Өчигдөр Америк тивын хамгийн баян зохиолч болох Сидни Шелдоны '' Өглөө, Өдөр, Шөнө '' нэртэй адал явдалт романыг уншаад дуусгачихлаа, эхлээд л шууд номондоо орчихдог байгаа.
Америкын тэргүүн баячуудын нэг Гарри Стэнффордын үхэл, тэдний хүүхдүүд гээд л, Гарри Стэнффорд аймаар ч юм шиг, аугаа ч юм шиг, түүнээс дутахааргүй түүний хүү шүүгч Тайлер Стэнффорд....
Мөнгө улаан, нүд цагаан гэж найзууд минь зав гаргаад заавал уншаарай их сонирхолтой ном байна лээ, миний адилаар та нар ч бас тэр номонд Стэнффордын хүүдүүдтэй тэдний харшид хамт байх болно гэдэгт итгэлтэй байна.
Бас нэг асуух юм байнаа, ном уншихаар толгой өвдөөд байх юм энэ юуных вэ? эсвэл тархи минь тахианых болж байгаа юм болов уу гээд бас юу юугүй айх юмаа, за төвөг төвөг, аль юмнаас айж алгийн чинээ болдог юм тэ, тэгээд ч тахиа тэнэг ч юм уу үгүй ч юм уу бүү мэд, нэг найз минь тахианы тархиа ажлуулаач гэсээр байгаад л би тэр үгийг нь өөрийн болгоод авчихсан юм, гэхдээ нээрээ зарим хүмүүсийг харахаар тахиан тархитай, модон толгойтой, яст мэлхийнээс ч удаан байх юмаа, тийм хүмүүс ихэвчлэн энэ халуун оронд л илүү их анзаарагдаад байгаа шүү.
Тийм хүмүүсийг хараад жилийн дөрвөн улиралтай, бодож сэтгэх нь хурдан, ямар ч ажилд эв дүйтэй, ухаалаг Монгол хүн болсондоо баярлах, бахархах сэтгэл төрдөг шүү, гэхдээ би бусад улс үндэстэнийг дордомжилж байгаа юм биш л дээ, үнэхээр л Монголчууд бид нар ямар их азтай хүмүүс болохийг бидэнд, оюуны хичнээн их гайхамшигт чадвар байгааг мэдрэх тусмаа бахархахгүй яахав дээ.
Энэ тухай дараа жич ярилцах болноо, бид азтай хүмүүс шүү!!!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
Сар шинэдээ сайхан шинэлж байна уу? Цагаан сарын мэнд мэдэх гэсэн чинь банжиг ажиллахаа больчихоо юу даа.
Post a Comment